( عرض تبریک به استاد پویا خزائلی پارسا)

سال 88

برگزيدگان جايزه معمار 88
نهمين جايزه «معمار 88» در دو بخش پروژه‌هاي مسكوني و عمومي به برگزيدگان اهدا شد.

به گزارش خبرنگار هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در مراسمي كه شامگاه جمعه -22 آبان‌ماه - در سالن همايش‌هاي مجموعه فرهنگي هنري آسمان برپا شده بود ،بعد از پخش ويدئو كليپي از كانديدهاي هر دو بخش پروژه‌هاي مسكوني و عمومي جوايز اين بخش با حضور يوسفي، قهرمانيان، مهرزاد، شيخ زين‌الدين، افشارنادري، دانش‌مير و ميكوچي اهدا شد.

در بخش پروژه‌هاي مسكوني هيات داوران جايزه سوم شامل لوح تقدير و 10 ميليون ريال جايزه نقدي را به پروژه‌ي «دهكده خانواده خليلي» كار «سهراب رفعت»، جايزه دوم را شامل لوح تقدير و 20 ميليون ريال وجه نقد به «شروين حسيني» و جايزه نخست شامل لوح تقدير، نشان معمار و 70 ميليون ريال وجه نقد به پروژه «سازه بامبو» اهدا كرد.

همچنين در بخش پروژه‌هاي عمومي، اين هيات جايزه سوم شامل لوح تقدير و 40 ميليون ريال وجه نقد را به پروژه‌ي محوطه ساختمان‌هاي آزمايشگاه كار گروه «مشاور تاج‌فرزين»، جايزه دوم شامل لوح تقدير و 60 ميليون وجه نقد را به گروه «طراحي آرش» و جايزه نخست شامل لوح تقدير، نشان معمار و 100 ميليون ريال وجه نقد را به پروژه مجتمع اداري تجاري كار «عباس رياحي‌فر» و «فريناز رضوي‌نيكو» اهدا كرد.

همچنين در بخش ديگري از اين مراسم، لوح تقدير جايزه معمار 88 به «محمد اطهري»؛ سازنده سازهاي فلزي سنگين و سبك به عنوان يك صنعت‌ساز موفق و همراه در كنار جامعه معماران اهدا شد.

اطهري بيش از 40 پروژه‌ي بزرگ را همچون سينما چارلي، فرهنگسراي بهمن، مجتمع تجاري ونك، تالار آبگينه وزارت امور خارجه، گالري آو و ... را به صورت فردي و گروهي اجرا كرده است.

كلانتري ؛ دبير فني جايزه معمار نيز در اين مراسم با ارائه گزارشي توضيح داد: 94 پروژه در اين دوره به دبيرخانه جايزه معمار ارايه شد كه از اين ميان 51 پروژه مسكوني و 41 پروژه عمومي بود و دو پروژه نيز حذف شد.همچنين 69 كار مربوط به تهران، شش پروژه مربوط به اصفهان، سه پروژه مربوط به مشهد و سه پروژه مربوط به كرج، دو پروژه از همدان، دو پروژه از اراك و از شهرهاي بهشهر، بوكان، قزوين و ... نيز هركدام يك پروژه ارايه شده بود كه اين آمار نشان‌دهنده استقبال معماران شهرستاني در قياس با دوره‌هاي گذشته بود. اما كيفيت آثار بخش عمومي به گفته داوران بهتر از بخش مسكوني بود.

به گفته‌ي كلانتري در مرحله اول داوري كه طي روزهاي 18 و 19 آبان‌ماه سال جاري انجام شده بود، هشت پروژه مسكوني و 24 پروژه عمومي حذف شد و در مرحله نهايي چهار پروژه مسكوني و پنج پروژه عمومي كانديد جايزه معمار شدند.

گفتني است؛ آثار اين دوره را هيأتي متشكل از حسين شيخ زين‌الدين، كامران افشارنادري، رضا دانشمير و فرانكو ميكوچي (از ونزوئلا) داوري كردند.

همچنين قرار است كليه 30 طرح راه‌يافته به مرحله نهايي در نشريه معمار 58 به چاپ برسد.

سال87

هشتمین دوره جایزه معمار با همکاری جامعه مهندسان مشاور ایران و حمایت مالی شرکتهای سوپرپایپ، بلوک شیشه ای ایران لارا، کناف ایران، آلوک ایران و پرشین استاندارد در آبان سال ۸۷ برگزار شد. در این دوره، که هم طرحهای مسکونی و هم طرحهای عمومی امکان شرکت در جایزه را داشتند، ۹۶ طرح وارد رقابت شدند.


داوران این دوره، خانم مهندس مهوش مهرافشار، و آقایان مهندسین فرخ قهرمانپور، فرهاد احمدی، محمدرضا قانعی و ویسنته گایارت از اسپانیا، از میان کلیه طرحهای شرکت کننده ۹ طرح مسکونی و ۸ طرح عمومی را بعنوان طرحهای منتخب برگزیدند. داوران از میان این طرحها، برندگان جایزه را به شرح زیر انتخاب کردند:

تقدیر از طرحهای بازسازی- مرمتی:


موزه چمران
مهندسان مشاور سومه، فرزاد رستمی پور
کارفرما: شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران


موزه رئیسعلی دلواری
حامد بدری احمدی / مهشید کرمی
کارفرما: سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان بوشهر



کارهای مسکونی:


رتبه اول:
ویلایی برای یک دوست
دفتر معماری رازان، علیرضا تغابنی / پریسا علیمحمدی
کارفرما: خانم نامور و آقای دکتر رستم یزدی


رتبه دوم:
ساختمان شماره 2 دولت
گروه طراحی ارش، علیرضا شرافتی / رامبد ایلخانی / پانته آ اسلامی
کارفرما: علی نظامیان


رتبه سوم:
خانه میوه های باربد
شرکت زاو، محمدرضا قدوسی
کارفرما: احمد علی آبادی

کارهای عمومی:
رتبه اول:
پردیس سینمایی پارک ملت

همچنین از طرف داوران تقدیر ویژه شد از موزه ی میراث روستایی گیلان با اهدای لوح تقدیر ششمين جايزه معمار

سال85
بهترين آثار اجرا شده معماري در خصوص ساختمان‌هاي مسكوني كه پس از سال 1380 به پايان رسيده‌اند، در ششمين دوره جايزه معمار با عنوان «معمار 85» معرفي شدند.
مسئولان برگزاري اين جايزه، نحوه بررسي ‌آثار اين دوره را كه در خصوص ساختمان‌هاي مسكوني برگزار شده است، به اين ترتيب تشريح كردند: ساختمان‌هايي كه تحت عنوان كاربري مسكوني دسته‌بندي مي‌شوند، طيف وسيعي از خانه‌هاي كوچك ييلاقي تك‌خانواري تا مجتمع‌ها يا شهرك‌هاي مسكوني را دربرمي‌گيرند.
شوراي مشاوران عالي جايزه معمار براي ارتقاي كيفيت و افزايش دقت در امر داوري تصميم گرفت آثار شركت كننده در سه گروه مقياسي متمايز (آثار كوچك، متوسط و بزرگ) بررسي و داوري شوند و در هر گروه برندگان اول تا سوم اعلام شوند.
به اين ترتيب در مراسم اهداي جوايز معمار 85 كه با حضور تعداد گسترده از معماران و هنرمندان كشور در سالن اجتماعات كتابخانه ملي ايران برگزار شد، برندگان به اين شرح معرفي شدند:
در گروه تك‌واحدي و كوچك:
رتبه اول: ويلاي شماره 3 كار گروه معماري زاويه، مهدي مرزياري و مريم علوي در شهرك مانلي در شهرستان رويان- مازندران.
رتبه دوم: ويلاي شماره 2، كار پويا خزائلي در شهرك درياچه در نزديكي نور-‌ مازندران.
رتبه سوم: خانه پورسيدي، كار شروين حسيني در كرمان.
همچنين در گروه مجتمع‌هاي آپارتماني، رتبه اول به مجتمع آپارتماني دولت، كار عليرضا شرافتي و پانته‌آ اسلامي در تهران، رتبه دوم به مجتمع آپارتماني گنج دانش، كار امين مهدي‌زاده در تهران و رتبه سوم به مجتمع آپارتماني پروانه، كار دفتر معماري حريرچي و همكاران در تهران اختصاص يافت.
در گروه مجتمع‌هاي بزرگ نيز مجتمع‌هاي بزرگ ارديبهشت، كار رامين مدني و همكاران در اصفهان به عنوان كار برگزيده معرفي شد و از طرح شماره 48،‌ بازسازي آپارتمان در برج پاسارگاد، كار دفتر طراحي دايره در تهران به همراه طرح شماره 21، مجتمع بزرگ آوا آهنگ در تهران كار هاني قدسي و تورج مشيرزاده تقدير ويژه شد.
در مجموع يكصد و پنجاه ميليون ريال به نفرات اول تا سوم و به طرح‌هاي برگزيده و منتخب هيأت داوران لوح تقدير اهدا شد.هيأت داوري اين دوره از جايزه معمار را نگار حكيم، فيروز فيروز، فرامرز شريفي، بهرام شكوهيان و حسن شيخ زين‌الدين تشكيل داده‌اند.

جايزه معمار كه از سال 1380به منظور حمايت از حركت‌هاي پيشرو، تعالي‌بخش و سرمشق‌ساز در معماري كشور و مستندسازي تحولات معماري معاصر توسط موسسه معمار نشر و با حمايت شركت‌هاي توليد صنايع ساختماني راه‌اندازي شده است، تاكنون به موضوعاتي همچون ساختمان‌هاي مسكوني ساخته شده پس از انقلاب، ساختمان‌هاي عمومي پس از انقلاب، ساختمان‌هاي مسكوني و ساختمان‌هاي عمومي پرداخته است.

چهارمين مسابقه معماري ميرميران
با موضوع «نقش آب در معماري» برگزار خواهد شد

معماران علاقه‌مند به حضور در چهارمين مسابقه معماري ميرميران مي‌توانند طرح‌هاي خود را با موضوع «نقش آب در معماري» آغاز كنند.

معماران علاقه‌مند به حضور در چهارمين مسابقه معماري ميرميران مي‌توانند طرح‌هاي خود را با موضوع «نقش آب در معماري» آغاز كنند.

شوراي سياست‌گذاري اين دوره از جايزه معماري ميرميران با توجه به اهميت نقش «آب» در معماري ايران و جهان اعم از معماري سنتي، مدرن و فرامدرن، بررسي نقش اين مايع حيات بخش را در معماري به عنوان موضوع چهارمين دوره اين جايزه معماري معتبر انتخاب كردند و قرار است تا زمان اعلام و انتشار فراخوان رسمي اين مسابقه ،علاقه‌مندان به شركت در اين دوره با موضوع آب ، طرح‌هاي خود را آغاز كنند.

تا به حال سه دوره جايزه معماري ميرميران را با موضوعات مختلف برگزار كرده است و سومين دوره اين مسابقه به موضوع «نور در معماري» اختصاص داشت که ارديبهشت سال جاري برگزار شد

در دسامبر سال ۲۰۰۸ کتاب جالبی به نام " چرا معماران لباس مشکی می پوشند؟" انتشار یافت . بر اساس تحقیقات و بررسی های صورت گرفته مشخص گردید که معماران به این رنگ پوشش علاقه مندی زیادی دارند و در پاسخ دلائل متنوعی برای این موضوع دریافت گردید .

به عنوان مثال اینکه رنگ مشکی بی رنگی است یا اینکه حالت خنثی دارد. برخی ها نظر دادند که همراه بحث عبادت و خلوت به وجود می آید یا اینکه همراه خود رازهایی زیادی را حمل می کند.

البته همیشه دلیل و توضیحی وجود دارد ولی علاقه مندی به رنگ مشکی همواره در عرصه های حرفه ای با جذابیت همراه بوده است . اگر معماری و خلاقیت آن همراه با نوعی خلسه و عبادت در کنار هم قرار دهیم همانند یک صوفی یا کشیشی که تمام روح خویش را به خالق سپرده است متوجه می شویم که اینگونه تداعی و استعاره در کار معماران نیز وجود دارد.

خلق یک اثر خوب همواره با تفکر و نوعی خلوت درونی صورت می گیرد در انزوای به دور از هیاهوی جهان بیرون   لذا شاید این رنگ خنثی نشان دهنده این انزوا و دوری از اتفاقات و تجملات جهان اطراف است که بدون شک رنگ و تبلیغات بخش مهمی از آن را در بر می گیرد.

از زمان رایت که با شنل مشکی خود همراه با یک عصا در میان آثار خویش به گردش در می آمد پرداختن این گونه به شخصیت درونی اجتماعی قبلا نیز دیده شده است .

وکلای دادگستری  قضات  پزشکان شخصیت های مذهبی و ... که هر کدام در شکل ظاهری خویش جستجو گر وظیفه ای والا و شغلی حساس را عهده دار شده اند.

سوای این نمادگرائی پوششی  از حدود پنجاه سال پیش متوجه این مساله شدیم که معماران به تالیف و ابداع خویش بسیار اهمیت داده اند و همانند یک روحانی با قصه خلاقیت روبرو می شوند.

مسعود حبیبی/سیستم های سازه ای برج ها/فصلنامه معماری و فرهنگ شماره ۳۶

صفحات 76 تا 80

معماری نور

من

 سقف سبز و چمنی
دانشکده هنر ، طراحی و رسانه ها ، Nanyang ، سنگاپور

این 5 طبقه در دانشکده هنر ، طراحی و رسانه ها در کمپ دانشگاه تکنولوژیک Nanyang ، سنگاپور است. این قطعه بسیار زیبا از برنده جایزه معماری در دره پوشیده شده از درخت واقع شده است. قبل از اینکه شما شروع به خواندن کنید، به این سئوال پاسخ دهید : آیا این منظره است یا ساختمان؟

این ساختمان منحصر به فرد را سقف پوشیده از سبزه(چمن) که با زمین ترکیب شده تماشایی نموده است. جدار شیشه ای دیوار و بتن خام منهای نقاشی در آنجا وجود دارد

 سه بلوک از ساختمان مدرسه  به طور ذاتی و طبیعی در هم بافته و آمیخته وغرق  با محوطه محصور هستند  و منحصر به فرد و همچون  جریان به هم پیوسته .
زمین دره پوشیده شده از درخت است که به عنوان ریه های سبز در طرح جامع از سمت چپ به طرف کمپ 200 هکتاری دانشگاه تکنولوژیک Nanyang قرار داده شده اند. برنامه ریزان طراحی ، با این حال ، تراشیدن و کندن درختان را از زیستگاه خود از روی اجبار و فشار در دره در برنامه خود دارند. و به جای آن از تحمیل ساختمان بر روی چشم انداز ،  آنها به منظره ها اجازه می دهند نقش حیاتی  را در سبک ساخت این ساختمان بازی کند. این  مسئله اجازه می دهد تا سبزه طبیعی زمین آرام آرام و خزیده خزیده در خود ساختمان ساکن شود(ساختمان را بپوشاند).

طراحی ساختمان  سیستم سنتی آموزش و پرورش با معلم و دانشجورا به چلش کشیده است. در اینجا ، با توجه به ماهیت سراشیبی در فرم معماری ، بسیاری از فضاهای آموزشی به اشکال مختلف در آمده و فضاها می توانند به راحتی برای  نیازهای مختلف مورد استفاده قرار گیرند. برای مثال و دستکند گوشه ها و صندلی های کنجی همچون مناطق غیر رسمی نمایشگاه ها دولا وکج شده اند. معماری مختص این محل به تکمیل  زیبایی وایجاد محیط و محیط مساعد برای اکتشاف و تبادل ایده هایی برای دانشجویان هنر و طراحی ،فرم و شکل خاص را می دهد

صرفنظر ازدیوار شیشه ای  ، ساختمان نیز در اشکال طبیعی پوشیده شده است ، مانند  دیوارهای بتنی  خارج از فرم و ستون ، سیمان ، شن و ماسه گسترانده شده درطبقات و ردیف کردن الوارها در راهرو. به منظور تقویت موضوع طبیعی و استادانه این طراحی ، ازرنگ و تزئینات با زرق و برق زیاد اجتناب شده است. این به آن معناست که دانشجویان با پلت فرم  ارائه شده  خود را و آثار خود را با سطوح ساختمان  ارتقا بخشیده و تزیین کنند و در نتیجه  به تحول هویت در ساختمان اجازه حضور می بخشد

 اینا رو گذاشتم چون بهم گفتن بیشتر شبیه عاشقا شدم تا معمارا!

فصلی دیگر

صدای باد

کنار جاده فرعی

من ایستاده ام

و پرنده خورها در صف اند

از وبلاگ پگاه

ف-ع:آسمان را ببین!...

بگذار ابرها هر روز منتظر نگاهت باشند...

پر از تصویرند...

آسمان را هرروز ببین

اینجا خوابگاه ماست که ازش عکس گرفتم!

منظره اتاق 402c

آرمانشهری خواهم ساخت، روزی 

 خالی از تقویم و پر از زنان یائسه ی چاق،

 خیابانهایش الهام بخش شاعران الکلی،

و مردمانی که نه آرمانی داشته باشند

 نه آماری 

 نه گرمایش زمین به چیزشان باشد 

 زندانها را ظاهرا" موزه خواهم کرد 

 و همه را در خودشان زندانی خواهم کرد 

 تا وِجهه ی بهتری هم داشته باشد

آنان که دوستت ندارند انتقام می گیرند

آنان که دوستت دارند مرده اند

آنان که بی تفاوت از کنارت می گذرند

و تو که کنار این شکستگی

عکسی ندیده بودی

عکسی نخواهی دید

اگر هیچ کس جسمی  نداشت

هیچ کس نمی دانست

گه هیچ کس نمی تواند کسی را ببیند

هیچ کس نمی توانست جایی برود

هیچ کس نمی توانست به سوی دیگری برود

به چشمانش نگاه کند

اگر هیچ کس صدایی نمی شنید

و آن وقت دیگر کسی به کسی کاری نداشت

مثل اینکه همه با هم قهر بودند

و دنیا از وجود خودش هم خبر نداشت

Glass cube entrance becomes the urban symbol of a new site of communication with the world

An audacious architectural proposition to the city offers a newfound visibility to the former “Palais des Congrès” by means of a poetic emblem embodied in the glass cube that forms the principal entry to SQUARE, Brussels Meeting Centre.

Its treelike structure and an aesthetic based on transparency and light, irresistibly evokes landscape architecture, takes root in history and projects the 'Mont des Arts' into modernity. This monumentality, mild and poetic, dialogs with the image of the garden. Present and at the same time melting into the surrounding architectural landscape, it changes in materiality as the light and time of day change. The entry, in the form of a large exterior auditorium, allows an entry to the base of the cube, sliding along the exposition hall under René Pechère’s renovated historic garden. A terrace leads to the upper access situated on the 'Esplanade du Mont des Arts'.

The carefully articulated cube contains ribbon shaped suspended stairs and catwalks that connect the different access levels to the complex of 50,000 sq m that optimally exploits the complex existing structure and succeeds in the challenge of increasing the capacity and the efficiency of the whole. Square now offers 27 meeting rooms of 40 to 1,200 for a total capacity of 3,538, an exposition zone of 3,670 sq m divisible in two distinct entities with a free ceiling height of 6m, a restaurant, and a 'brasserie' of 420 places.

The reorganisation fully exploits natural light in a building where the majority of spaces are underground. The meeting centre also benefits from the presence of prestigious works of art that decorate the foyers and position colours, which create an ambiance specific to the site.

Square therefore constitutes an attractive technological jewel at the heart of the 'Quartier des Arts', and consumes the transformation of an important historic site by respect for it’s history and ambition for it’s future

ورودی مکعب شیشه ای نماد شهری از یک سایت جدید از ارتباط با جهان می شود

پیشنهاد بلند پروازانه معماری به این شهر نمای جدید الاختراعی را ارائه می دهد که  به دید سابق "کاخ  Congrès" به معنای علامت شاعرانه گنجانده در مکعب شیشه ای که اشکال اصلی ورود به مربع دارند و در مرکز بروکسل است ،می باشد.

 ساختاری درختی و زیبایی شناسی بر مبنای شفافیت و نور  می باشد، که ریشه در تاریخ دارد و پروژه های 'دو مونت'  را به مدرنیته تبدیل نموده است. این یادگاری ، ملایم و شاعرانه ، تبادل نظر با تصویری از باغ است.  زمان حال و در عین حال ذوب شدن را با چشم انداز معماری اطراف آن ، آن را در ماتریال به عنوان نور و زمان تغییر در طول روز تغییر می دهد. ورود ، به شکل سالن بزرگ بیرونی ، برای ورود به پایه مکعب اجازه می دهد همانند لغزش در امتداد سالن نمایشگاه  رنه Pechère 's که بازسازی باغ تاریخی است. تراس برای دسترسی به طبقه  فوقانی واقع در 'گردشگاه دومونت ' ساخته شده است.

مکعب با دقت بند بند شامل  شکل روبانی به شکل حالت تعلیق در پله ها و راه باریکه ی گربهای پیچ دار که متصل به سطوح دسترسی مختلف به مجتمع 50،000 متر مربع است که مطلوب  استفاده از ساختار پیچیده موجود و موفق در چالش افزایش ظرفیت و بهره وری از کل فضاست. مربع در حال حاضر  27 اتاق ملاقات از 40 تا 1،200 متر مربع برای ظرفیت کل 3،538 نفر دارد و نمایشگاه منطقه از 3،670 متر مربع در دو قسمت مجزا با  ارتفاع سقف  از 6m و دارای رستوران می باشد.

به طور کامل ساماندهی استفاده ازنور طبیعی در یک ساختمان  زمانی استفاده می گردد که در آن اکثریت فضاها زیرزمینی هستند. مرکز دیدار نیز به حضور از آثار معتبر هنر ،اعتبار یافته است که تزئین لابی ها و رنگ و موقعیت ، که ایجاد فضای خاص به محیط می کند.

بنابراین میدان به منزله گوهر جذاب و تکنولوژیکی است که در قلب 'Quartier ' ، 'انتقال و مصرف  می شود و از محیط فضای مهم تاریخی توسط احترام به آن تاریخ  می سازد و ایده آل طلبی را برای آن در آینده به ارمغان می آورد.